Piwobranie - Dni Grodziska - maj 2009

Ćwiczyliście kiedyś nalewanie piwa???
Niby tak banalnie prosta rzecz, ale jak widzisz przed sobą dwu metrową kolejkę żądnych złotego trunku biesiadników, sytuacja wygląda nieco inaczej.
Ale tak jest tylko na początku, podobno po 50 kuflu zaczynasz robić to jak zawodowiec. Tak było i z nami, podczas sławetnych czerwcowych Dni Grodziska.

Cała impreza ponownie odbywała się na Starym Rynku i w Parku Miejskim. Jak zwykle organizatorzy dołożyli wszelkich starań by zachęcić do uczestnictwa w konkursach, zabawach, do słuchania różnorodnych kabaretów, koncertów, w tym najpopularniejszych polskich gwiazd. Zastanawiacie się jak my się w ogóle tam znaleźliśmy? Odpowiedz jest nadzwyczaj prosta, wręcz schematyczna. A mianowicie: Jest przyjaciel, a dokładniej jego ojciec (organizator imprezy), który w ostatniej chwili potrzebuje kogoś do pomocy. A ponieważ każdemu z nas wychowanemu na mickiewiczowskiej bajce o "Leszku i Mieszku" wpojono morał o odpowiednim zachowaniu wobec prawdziwej przyjaźni ("najlepszych przyjaciół poznaje się w biedzie") sumienie nie pozwoliłoby nam odmówić uczestnictwa w tym wielkim przedsięwzięciu.

Nalewanie piwa toż to prawdziwa sztuka. Robi się to powoli. W miarę możliwości rzecz jasna. Jednym pociągnięciem kurka, lejąc delikatnie, stopniowo po ściance kufla, który powoli prostujemy do pozycji pionowej, tak by można było kontrolować prawidłową ilość tego niemalże boskiego płynu. Oczywiście unikamy zanurzenia wylewki w pianie lub co gorsza w piwie. Całość uwieńczamy piękna koroną puchowej piany, kontrolując rzecz cały czas by nie nastąpiło przelanie piwa.





A teraz w dwóch zdaniach, co robiliśmy poza całodziennym nalewaniem piwa. - świetnie się bawiliśmy, nabywając nowe doświadczenia - degustowaliśmy (również mieszając od czasu do czasu z sokiem w raz czerwonym kolorze, innym razem to niebieskim) Resztę czasu dzielnie pracowaliśmy wystawieni na wielką pokusę, szybkiego zakończenia pracy i oddania się w błogi stan piwnej lekkości co niektórych mieszkańców uroczego Grodziska.

Impreza trwała 3 dni. My spędziliśmy tam tylko sobotę i niedzielę. Nocleg zapewniono nam w jednostce wydziału oświaty. Wieczorem dobił do miasteczka znajomy, a wiec imprezowo-pracownicze grono się delikatnie powiększyło. Po zakończonej pracy w późnych godzinach nocnych, dla odmiany skosztowaliśmy wino podobno wlasnej produkcji bobykowskiej. Nawiasem pisząc, palce lizać :ppp I zmeczeni zapadliśmy w sen, niczym małe niedźwiadki zimową porą.

W niedzielę dotarło Nasze maleństwo, które chyba urodzilo się ze smykałką do barmanskiego kunsztu i trochę pomogło odciążyć niemalże nie pomniejszającą się kolejkę.

Byliśmy jak oaza na pustyni, jak wielka studnia w wysuszonym słońcem mieście, byliśmy jak zbawienie i kto wie, może w przyszłym roku też będziemy ;)

Dodano: 2010-04-07